Transversaal denken
Edited by: Anonymous on 6 January 2012 at 0:07 uur
Natuur kan volgens Guattari, nu meer dan ooit, niet langer los gezien worden van cultuur. Om de interactie tussen ecosystemen, de mechanische wereld en de sociale en individuele referentiepunten te begrijpen moeten we leren om ‘transversaal’ te denken. Dit transversaal denken komt in de hele cursus terug door naar media te kijken vanuit verschillende invalshoeken en verschillende wetenschappelijke disciplines.
Ook Parikka spreekt in zijn tekst ‘Media Ecologies and Imaginary Media’ over transversaal denken, iets wat misschien nog wel het best naar voren komt bij het niet stellen van een strikte grens tussen natuur & techniek. Parikka beschrijft dat afstand nemen van huidige denkwijzen leidt tot een beter en meer volledig beeld van media. Als voorbeeld noemt hij het ‘Eco Media Project’, een project waarbij men zich verdiepte in de communicatiemiddelen, media, van natuur & dieren om aan de hand hiervan op geheel nieuwe manier naar onze menselijke media te kunnen kijken.
Parikka beschrijft hoe bij dergelijke projecten eens voorbij gegaan wordt aan de scheiding tussen natuur en techniek.
Dit laatste is in lijn met de tekst van Guattari, waarin hij benadrukt dat men bij studie naar media niet enkel binnen één en hetzelfde discourse moet blijven, maar ook ‘outside the box’ moet denken. Guattari stelt dat alle drie de, door hem beschreven, ecologiën van belang zijn wanneer men zich een beeld tracht te vormen van de werking van media.
Zowel Parikka als Guattari trekt geen strikte grens tussen natuur & techniek, puur omdat beide van mening zijn dat deze twee onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Beide zien het betrekken van de natuur bij mediawetenschappen dan ook leiden tot een beter beeld van media.