Time-Image
Edited by: Anonymous on 4 December 2011 at 16:58 uur
Concept geïntroduceerd door Gilles Deleuze in het boek ‘Cinema 2: The Time-Image’ wat staat voor een een niet chronologische verbeelding van tijd/ruimte, zowel in vorm als in inhoud (hoorcollege). Het ‘Time-Image’ traumatiseerde het gebruikelijke ‘Movement-Image’ wat zo karakteristiek was voor de gebruikelijke Hollywood Films. Bij deze lineaire, door het narratief geleide films, werd het beeld afgestemd op gedachten en herinneringen maar niet op de directe actie. Het Time-Image is een directe weergave van tijd niet gelinkt aan het verloop van het narratief. Op deze wijze worden Karakters, plot, omgeving en setting instabiel weergegeven. Actie overkomt personages, het wordt ‘direct’ getoond.
Anonymous
Een kleine aanvulling hierbij.
Wat bij Time-Image belangrijk is, is dat je wordt meegenomen in een abstract spel van tijden. Je bent niet meer slechts een toeschouwer. Omdat het lineaire verband er niet meer is, is er een complex web aan betekenissen. Er wordt hierdoor veel overgelaten aan de kijker. Het is nu namelijk aan jou om te begrijpen wat er gebeurt. Time-Image vraagt dus ook iets anders van de toeschouwer. Er wordt op een andere manier gesubjectificeerd.