The virtual life of film
Edited by: Anonymous on 9 December 2011 at 13:45 uur
The virtual life of film is een boek dat geschreven is door David Norman Rodowick in 2007.
In het boek wordt beschreven hoe bijna elk aspect van het maken en kijken van films vervangen is door digitale technologieën. Zelfs het begrip ‘een film kijken’ is snel een anachronisme aan het worden. Wat zal veranderen aan cinema en aan de studies hiernaar met het aannemelijke verdwijnen van de celluloid filmvoorraad als een medium en de opkomst van nieuwe media die met elkaar concurreren om publiek? In het boek wordt deze vraag verkend waarbij Rodowick het lot van film en zijn rol in de esthetiek en de cultuur van het maken en bekijken van films in de 21ste eeuw in beschouwing neemt.
Rodowick biedt drie verschillende kritische reacties op het verdwijnen van film in relatie tot andere time-based media en tot de studie van hedendaagse beeldcultuur. Hij suggereert dat film een bijzondere plaats inneemt in de genealogie van de kunst van het virtuele: terwijl film verdwijnt, blijft cinema bestaan, althans, in de narratieve vormen die voorgesteld zijn door Hollywood sinds 1915. Rodowick merkt ook op dat de meeste zogenaamde ‘nieuwe media’ gebaseerd zijn op een filmische metafoor. Zijn boek helpt ons inzien hoe digitale technologieën dienen, zoals televisie en video die ze voor gingen, om het filmische te laten voortduren als de grootste audiovisuele cultuur van de 20ste eeuw. Tegelijkertijd laat het boek ons zien hoe digitale technologieën de opkomst voorbereiden van een nieuwe audiovisuele cultuur waarvan we de grote lijnen nog maar net beginnen te onderscheiden.
Rodowick kreeg voor het eerst het idee voor dit boek toen hem werd gevraagd of hij geloofde dat filmstudies zouden veranderen als het object digitaal en elektronisch werd, meer dan fotografisch. Echter, de beste manier om het boek te lezen is misschien om het te zien als een werk dat in beslag genomen wordt door een serie van verontrustende vragen die old style filmtheorie niet altijd zal kunnen beantwoorden.
Een belangrijke zin uit het boek is de volgende: “A creative act by definition transforms its medium or may even create a new medium. But this variability does not mean that no form or identity may be attributed to a medium, nor is the physical situation of a medium entirely without importance.” (p.46)