Society of control
Edited by: Anonymous on 18 January 2012 at 8:58 uur
Foucault wordt aangehaald in het artikel van Gilles Deleuze, Society of Control (1990) en Massumi, Fear The Spectrum Said. Foucault schrijft over een gecontroleerde samenleving uit de19e eeuw, disciplinary societies. In disciplinary societies werden mensen uit een samenleving gehaald en naar andere ruimtes gebracht. In deze ruimtes gelden andere wetten en een geconcentreerde autoriteit. Het idee hierachter was om mensen weg te halen uit de wereld en ze als beter mens eruit te krijgen. Dit werd gedaan om de samenleving te verbeteren. Het bereiken van dit doel ging samen met de strikte regels en wetten die er gehanteerd werden. Deze environments of enclosure waren onder andere gevangenissen, scholen en fabrieken. Foucault noemt deze plaatsen ook wel sites of confinment.
Ik denk dat je in deze lemma het begrip ‘Control society’ zoals je het betiteld beter uit moet leggen. Je geeft een heldere kijk op disciplinary societies. Ik zal bij deze proberen ‘control society’ beter te verklaren.
Disciplinaire societies beschrijf je in je lemma als de maatschappij met een wereld van gesloten ruimtes. Mensen worden uit de maatschappij in een gesloten ruimte gestopt om op deze manier een beter mens te worden.
Deleuze haalt hier Foucault aan die beschrijft: dat afgesloten ruimten een productieve kracht vormen binnen tijd en ruimte met een groter effect dan de optelsom van zijn factoren.
Maar vanaf de 20e eeuw ontstaat het begrip ‘Control societies’. De maatschappij wordt steeds meer een eenheid, waarin iedereen gecontroleerd wordt. Eerst werd er per gemeenschap controle over kleinere groepen mensen uitgeoefend maar nu komen er regels die voor het hele netwerk gelden.
Deleuze geeft aan dat de huidige maatschappij in een overgangsproces van een disciplinaire societies naar control societies zit. Controle gaat domineren en grenzen tussen de verschillende gesloten instituten verdwijnen. Er ontstaat een corporatie in plaats van een gesloten eenheid.
Aldus Deleuze: “The numerical language of control is made of codes that mark access to information, or reject it. We no longer find ourselves dealing with the mass/individual pair. Individuals have become “dividuals,” and masses, samples, data, markets, or “banks”.
Bij control societies speelt de digitale revolutie een grote rol. Alles wordt vertaald naar algoritmes die bestaan uit nullen en enen. Deze controle kan men omschrijven als een cijfermatige code die in relatie staat met informatie.Codes worden geschreven door mensen en er is geen verschil meer tussen apparaten want ze bestaand allemaal uit een chip die beschreven is met codes.
Er kan toegang of weigering tot informatie zijn. Mensen staan onder deze code en zijn subjecten.