You are here: Home » Base »

Disciplinary societies

Disciplinary societies

Disciplinary societies, een model wat Foucault heeft geïntroduceerd. Het is gebaseerd op maatschappijen van de 18e en 19e eeuw die vooral draaiden om constant gedisciplineerd te worden. Hij vond dan ook, dat de samenleving bestond uit verschillende milieus en instituten met ieder hun eigen regels en wetten, waartussen individuen heen en weer schakelden. Foucault zegt, dat het vooral de bedoeling was, om op deze manier de mensen beter te laten worden. Volgens Foucault zijn voorbeelden van dat soort milieus families, de werkvloer, ziekenhuizen, gevangenissen etc.  Juist doordat er continue verplaatsingen zijn tussen verschillende milieus, worden milieus van elkaar afgesloten of overgenomen door andere. Deleuze stelt dat deze disciplinemaatschappij het einde nadert en we terechtkomen in een controlemaatschappij.Een groot verschil tussen deze twee soorten maatschappijen is, dat er in een controlemaatschappij sprake is van digitale taal en dat de individu langzaamaan verdwijnt, aangezien iedereen deel wordt van de massa. Men wordt niet meer individueel aangesproken, zoals in een disciplinemaatschappij gebeurt, op de regels en wetten van het milieu waarin ze zich op dat moment begeven.

Discussion

  1. Mirror Image Anonymous Anonymous zegt:

    Hi Graziella,

    Ik begrijp niet goed wat je bedoelt met ‘juist doordat er continue verplaatsingen zijn tussen verschillende milieus, worden milieus van elkaar afgesloten of overgenomen door andere’.

    Het concept van de societies of control is juist dat er geen sprake meer is van een ‘inside’ of ‘outside’. De grenzen vervagen, en alles komt met elkaar in relatie te staan. Dus milieus worden niet van elkaar afgesloten, maar komen juist in relatie met elkaar te staan.

    Ik wil daarnaast ook nog even een aanvulling doen met betrekking tot de ‘talen’ van beide maatschappijen. De disciplinaire maatschappijen zijn analoog. Elke eenheid kent een eigen taal. Dit hoeft uiteraard niet daadwerkelijk taal te zijn (hoewel het wel kan), een bepaalde dagindeling in een gevangenis is ook een taal. Deze taal werd alleen gebruikt binnen de muren van de eenheid. Bij de societies of control wordt gebruik gemaakt van digitale taal, codes. Je zou het kunnen zien als een revolutie van 0-en en 1-en. Alles is dan ook terug te brengen tot deze 0-en en 1-en, waardoor er geen radicaal verschil meer bestaat tussen media. Een koelkast is hetzelfde als een auto. Het enige verschil zit in de code. Deze taal kent dus geen grenzen, en overstijgt muren van eenheden. Onze hele maatschappij bestaat uit dezelfde taal.

  2. Mirror Image Anonymous Anonymous zegt:

    Klopt wat je zegt, want inderdaad heeft een controlemaatschappij de eigenschap dat het grenzen laat vervagen tussen milieus en tot elkaar in relatie staan. Disciplinemaatschappijen daarentegen hebben juist wel de eigenschap dat er losse milieus naast elkaar staan. Echter, enige milieus zijn bepalender dan andere. Dat is een logische ontwikkeling, omdat individuen zich blijven verplaatsen tussen milieus. Kijk maar eens naar scholing. Door ontwikkeling, sluit je de middelbare school af en ga je bijvoorbeeld naar de universiteit. Andere ontwikkelingen laten ook zien, dat sommige milieus totaal verdwijnen. In Nederland is goed te zien, dat bijvoorbeeld de kerk een veel minder invloedrijk milieu is geworden, dan het vroeger was.
    Dit bedoelde ik met die zin in de tekst hierboven.

Leave a Reply





Notify me of follow-up comments?