Color-coded terror alert system
Edited by: Anonymous on 10 January 2012 at 16:15 uur
In maart 2002 is het Homeland Security Advisory in gebruik genomen. Er was schijnbaar een behoefte om te weten wat het niveau van terroristische dreiging is na de aanslagen op 11 september 2001. Met het kleurensysteem wordt er aangegeven of het risico low(groen), guarded (blauw), elevated (geel), high (oranje) of severe (rood) is. Vanaf de invoering van het systeem heeft het niveau altijd rond de geel en oranje gehangen. Er is dus nog geen laag risico geweest. Wat Massumi ook aangeeft is dat het systeem er dus vanuit gaat dat er altijd een beetje risico zal zijn. Er is geen kleur voor ‘no risk’. Met het systeem wordt geen informatie verschaft over de aard van de dreiging. Het is dus geen informatie overdragend systeem. Het is meer bedoeld als activatie. De gevoelens van de burgers worden beïnvloed. Men voelt een collectieve angst of dreiging zonder dat men precies weet wat er aan de hand is en hoe ze zouden moeten handelen. Het geeft de overheid wel een reden om bepaalde zaken uit te voeren. Als er extra controles zijn op bijvoorbeeld wegen, zouden ze de verandering/verhoging van het risico als argument kunnen opvoeren. Het gaat dus niet zozeer om de kennisoverdracht, maar om de intensivering van de gevoelens. Ook na een verandering van de kleur, wordt er niet gemeld wat hier de oorzaak van was. Men wordt in onzekerheid gelaten en leeft met een angst voor terrorisme.
In deze scriptie wordt er ook een goede uitleg gegeven van wat het systeem inhoudt. Verder zie je hier dat er een kinderversie van het plaatje gebruikt wordt bij Foxnews.
Anonymous
Het systeem vertoont enige gelijkenissen met bijvoorbeeld het luchtalarm, maar het verschil tussen een luchtalarm en dit kleurensysteem is dat wij bij een luchtalarm allemaal precies weten wat we moeten doen, en bij een ‘color-switch’ niet. Aan een luchtalarm is een duidelijke boodschap gekoppeld: ga naar binnen, sluit ramen en deuren, en zet de radio of televisie op een lokale zender. De kleurencodering bevat behalve de kleur geen enkele content; het enige dat wordt gezegd is dat er een gevaar is. De angst die wordt ingeboezemd zorgt er vervolgens voor dat niemand er raar van opkijkt dat de overheid opeens meer macht uitoefent: er wordt bijvoorbeeld preventief gefouilleerd.
De kracht van dit systeem ligt volgens Massumi grotendeels bij het medium televisie waarmee de codering verspreid wordt. Dit systeem creëert namelijk een soort ‘gezamenlijkheid’ en daarbij vinden nationaal of internationaal urgente kwesties altijd ‘plaats’ op televisie. Ook ligt de kracht van de codes bij de eenvoud: ze zijn direct duidelijk en hebben direct het gewenste effect tot gevolg, namelijk angst.